तपाईंले उनीहरूलाई ठूलो पर्दामा नायक बनेको देख्नुभएको छ।
हजारौँ दर्शकको ताली बटुलेको सुन्नुभएको छ।
गीतले मन छोएको महसुस गर्नुभएको छ।तर आजको यो कथा…
अभिनयको होइन।
संगीतको पनि होइन।आजको कथा हो— शक्तिको।
के तपाईंलाई थाहा छ,
नेपालका केही चर्चित कलाकार
देशको राजनीति नै मोड्ने
अदृश्य शक्ति बनेका छन्?
नेपालमा कलाकार केवल मनोरञ्जनकर्ता होइनन्।
उनीहरू समाजका मत निर्माता हुन्।
एउटा डाइलग,
एउटा गीत,
एउटा भाषण—
र हजारौँ मानिसको सोच बदलिन्छ।
यही कारण हो,
राजनीति सधैं
कलाको नजिक आउँछ।
जहाँ जनताको ध्यान हुन्छ,
त्यहीँ शक्ति पुग्छ।
केही कलाकार
केवल समर्थनमा सीमित रहेनन्।उनीहरू आफैं उम्मेदवार बने।
चुनाव लडे।
संसद छिरे…
वा पराजित भए।
प्रसिद्धि
चुनाव जित्न सहयोगी हुन्छ।
तर शासन चलाउन
त्यो मात्र पर्याप्त हुँदैन।
यहीँबाट सुरु हुन्छ
कलाकारको सबैभन्दा ठूलो परीक्षा।
सबै कलाकार संसद छिर्दैनन्।
केही कलाकार
एउटा गीत गाइदिन्छन्।
एउटा स्टाटस लेखिदिन्छन्।
एउटा कार्यक्रममा उभिन्छन्।
तर त्यसको असर—
हजार भाषणभन्दा बलियो हुन्छ।
सामाजिक न्याय,पहिचान,
समानता,
विपद् सहयोग—
यी सबै क्षेत्रमा
कलाकारको आवाज निर्णायक बनेको छ।
जब भाषण रोकिन्छ,
गीत बोल्छ।
जब सेन्सर डराउँछ,
सिनेमा बोल्छ।
धेरै नेपाली फिल्म र गीत
प्रत्यक्ष राजनीतिबारे नभए पनि
वर्ग संघर्ष,
भ्रष्टाचार,
पीडा र विद्रोह
गहिरो रूपमा देखाउँछन्।
यो नै हो—
कलाको राजनीतिक भाषा।
प्रश्न उठ्छ—
के कलाकारले राजनीति गर्नु पर्छ?
कि
राजनीति कलाकारलाई प्रयोग गरिरहेको छ?
केही दर्शक निराश हुन्छन्।
केही समर्थक अझ नजिकिन्छन्।
यो द्वन्द्व
अझै जारी छ।
यो कथा नेपालमा मात्र सीमित छैन।संसारभर
कलाकार र राजनीति
एकअर्काको छायाँ बनेका छन्।
कलाकार सधैं कलाकार नै रहन्छ।
तर जब
कलाको शक्ति
राजनीतिक निर्णयसम्म पुग्छ—
तब
देशको कथा बदलिन सक्छ।
अब प्रश्न तपाईंलाई—
तपाईं कुन कलाकारको कलामा
राजनीति देख्नुहुन्छ?
म Bal Krishna Khanal,
Cinema Nepal बाट।
Comments
Post a Comment