Sangam khabar online media

  🎞️ SCENE 1 — जुत्ता Bal Krishna Khanal कोठामा प्रवेश गर्छन्। जुत्ता देख्छन्। केही बेर रोकिएर हेर्छन्। ५ सेकेन्ड मौन। बिस्तारै जुत्ता उठाउँछन्। Dialogue “यो जुत्ता...” (Pause) “अझै राखेको रहेछु।” जुत्तालाई पल्टाएर हेर्छन्। “कति पुरानो भइसक्यो।” (हल्का मुस्कान) “तर अचम्म...” “फाल्न मन लाग्दैन।” (जुत्तालाई हातले सफा गर्दै) “सायद...” “यो जुत्ता मात्रै होइन।” “यससँग जोडिएको केही कुरा फाल्न सकिरहेको छैन।” 🎞️ SCENE 2 — बाल्यकाल कुर्सीमा बस्ने। जुत्ता काखमा राख्ने। “सानो हुँदा मलाई यो जुत्ता मन पर्दैनथ्यो।” “बुबाले यही जुत्ता लगाउनुहुन्थ्यो।” “मलाई लाग्थ्यो...” “अरूका बुबाहरू राम्रा जुत्ता लगाउँछन्।” “मेरो बुबा चाहिँ यही पुरानो जुत्ता।” (हल्का हाँसो) “एकपटक त मलाई यति लाज लाग्यो कि...” “बुबासँगै हिँड्न पनि मन लागेन।” (Pause) “आज सम्झिँदा...” “लाज मलाई लाग्नुपर्ने रहेछ।” 🎞️ SCENE 3 —  जुत्ताको तलको भाग हेर्छन्। “हामी छोराछोरीले आमाबुबाको दुःख कहाँ देख्छौँ र?” “हामीलाई त आफ्नो आवश्यकता मात्र देखिन्छ।” “फीस ...